Prima start van herintredende hardloper
* Etten-Leur, 5 november 2026 – Na 17 jaar vervolgt Coen Gelijns (1994) zijn hardloopcarriere bij Achilles.
Snelle vijfduizend meter op de nieuwe atletiekbaan
En meteen nadat hij per 28 augustus weer lid was geworden van onze vereniging, schreef hij zich in voor, en liep hij binnen een maand, de 5.000 meter van de Kluiskenshof Clubkampioenschappen. Hij won meteen de eerste serie!
Ruim onder de twee uur op 25 oktober in Etten-Leur
En daar bleef het niet bij. De pupil van Michiel Koeijvoets (trimgroep-1) deed een maand later ook mee aan de halve marathon van de Van Oers Marathon Brabant.
Hoe hem dat verging lees je in zijn beide raceverslagen.
Eerste Achilles-hardloopwedstrijd na zeventien jaar
Zaterdag 26 september stonden de Clubkampioenschappen op het programma. Dit betekende voor mij een rentree na 17 jaar afwezigheid bij de club. Sinds september heb ik mij ingeschreven om begeleiding te krijgen bij het hardlopen. De 5.000 meter bij de clubkampioenschappen was een mooi moment om mijzelf te testen.
Het was een leuke bijkomstigheid dat het ook de opening was van de nieuwe baan. Met gezonde wedstrijdspanning stond ik klaar om de baan in te zegenen. Ik was blij met de eerste plaats in mijn serie en een tijd van 22 minuten en 55 secondes. Daarnaast was het mooi om de tevreden gezichten van de andere atleten te zien.
En hoe zou een halve marathon ‘gaan’?
Mijn tweede doel in het najaar was de halve marathon bij de Van Oers Marathon Brabant, een thuiswedstrijd.
Na weken voorbereiding met mijn trimgroepje, was het op 25 oktober zover. Om 10:30 uur stond ik aan het parcours om onze clubgenootjes aan te moedigen bij de 10 kilometer.
En om 12:45 uur was het voor mij tijd om aan treden. Afgezien van de harde wind, waren het heerlijke omstandigheden om te lopen. Vanaf kilometer 12 heb ik een tijdje met een trimmaatje gelopen en op het eind had ik nog wat over om te versnellen. Mijn doel was om onder de 2 uur te lopen. Dat was ruimschoots gelukt met een tijd van 1 uur en 53 minuten.
Tevreden kon dit na de finish gevierd worden met de andere lopers. Op naar nieuwe doelen!
Hier kan ik nog jaren op kan teren!
* Etten-Leur, 3 november 2026 – Mijn 2e marathon gaf zoveel voldoening dat ik hier nog jaren op kan teren!
Twee jaar geleden liep ik mijn eerste marathon. Onvoldoende getraind en toch per se willen starten, en ook nog eens jarig op die dag. Na 28 km ben ik toen de man met de hamer tegengekomen en hierna was het nog een lijdensweg van 14 km, maar nu wel een ervaring rijker! NB: Spijkenisse Marathon op 24 november 2024 in 4.17:25.
Lid van ARV Achilles per 19 juli 2026
Wetende hoe het beter kan en sinds een aantal maanden lid van Achilles kwam ik veel beter voor de dag. Maandenlang getraind, veel gesproken met andere lopers, uitgestippeld wanneer te eten en te drinken, kortom een plan!
Super nerveus, maar klaar voor de 42.195 meter
De dag voor de marathon stik zenuwachtig, alles klaargelegd, nogmaals alles goed checken. Ze moeten gek zijn geworden thuis.
Zondag de dag! Vlak voor de start nog even mijn pa gezien. Altijd aanwezig en dat is superfijn.
10:45 uur de start van de hele marathon
Bij de pacer van 4 uur gestart en het plan was zo lang mogelijk volgen. In een grote groep, redelijk uit de wind ging ik lekker van start. De kilometers vliegen voorbij, maar dan … bij km 25 een raar gevoel in de buik. Er gaan meerdere gedachtes door mijn hoofd. Toch niet de hongerklop? Kan bijna niet na 3 gelletjes en veel sportdrank. Gelukkig trekt het weg en de focus is weer terug.
Weer terug in het centrum en dan nog een ronde
Een psychologisch moment, de km 28! Voel me nog steeds goed en dat gaf een boost. Ook na 30 km en ook na 32 km en dan ga je rekenen. Als ik dit volhoud dan moet het lukken! En na km 34 wist ik het zeker, dit gaat niet meer fout.
De laatste loodjes
Op 2 km voor de finish staat mijn gezin. Mijn 2 zoons rennen met mij mee en op dat moment komt de emotie los. Vechten tegen de pijn, de tranen, de hele mikmak. Wat fijn dat ik thuis de vrijheid krijg om mijn hobby uit te oefenen, bedankt schat!
Juichend over de finish, daarna veel high five, je zoon die zegt: “ik ben trots op je pa”, de welverdiende medaille en in een tijd van 3 uur 57 minuten, een droom die uitkomt!
En met dank aan …
Mijn dank gaat uit naar mijn gezin, mijn trainer Dick, mijn medehardlopers en mijn fysio Pim.
Zonder jullie had ik dit niet gered!
Rob van Baren, marathon 03:57:40 (een PR-verbetering van bijna 20 minuten)!
Joost Mathijssen: mijn eerste marathon
* Etten-Leur, 3 november 2026 – Bij de lopersgroep B van ARV Achilles waren er drie mannen die kenbaar hadden gemaakt op de laatste zondag van oktober in Etten-Leur de hele marathon te willen lopen. Als trainer van die groep ging ik meteen aan de slag om die lopers te voorzien van een globaal trainingsprogramma voor de laatste 12 weken tot op de racedag.
Hieronder staat het raceverslag van debutant Joost Mathijssen.
- Joost Mathijssen eerste Marathon – Van Oers Etten-Leur 25/10/2025
- Doel; succesvol uitlopen en ervaring opdoen.
- Resultaat, lekker uitgelopen in 3:54.24
De marathon, toch wel een uitdaging
Na een aantal halve marathons gelopen te hebben ging het kriebelen, de hele Marathon, dat zou toch een mooie volgende uitdaging kunnen zijn. Ik loop nu zo’n 3 jaar bij een lopersgroep bij Achilles. Een mooi gemixte groep van lopers die allemaal al wel hardloop ervaring hebben. Er lopen ook twee mannen bij die de uitdaging toevallig ook weer aan wilden gaan, dat bleek nadat ik vertelde dat ik eraan zat te denken om me in te schijven voor de Van Oers Marathon 2026. Voor deze beide mannen zou het hun 2e marathon zijn.
Samenlopen tijdens de voorbereidende trainingssessies
Vanaf het moment dat ik mezelf had ingeschreven wilde ik het wel goed gaan aanpakken om zo goed als mogelijk voorbereid te zijn op 25 oktober. Uiteindelijk moet je wel zelf je ene voet voor de andere zetten, maar je wil toch wel een beetje goed voor de dag komen. Met behulp van goede adviezen op het gebied van het lopen zelf, maar ook nuttige tips over voeding vanuit de trainers bij Achilles en super goede adviezen van mensen die al marathon ervaring hebben, zijn we aan de slag gegaan. Op een verantwoorde manier de wekelijkse kilometers uitbouwen is het devies. De langere duurlopen werden afgewisseld met intervaltrainingen en loopscholing. Een aantal echt lange duurlopen heb ik samen met John en Rob gedaan, dat scheelt echt heel veel dat je die samen kan doen.
Zondag 25 oktober 2026: Racedag
Na alle trainingen is het dan eindelijk zover! 25 oktober. Alle spullen had ik een dag eerder al klaargelegd, om zo rustig de laatste voorbereidingen te doen. Je eet nog wat, neemt je favoriete gelletjes mee voor onderweg, je leest de laatste succeswensen van iedereen die het proces heeft gevolgd en je gaat richting de start. Gelukkig is het tegen de verwachtingen in droog, maar het waait behoorlijk hard. Met recht een herfstmarathon voor de boeg dus! Ik had besloten om in het startvak de pacers op te zoeken die zouden lopen op een 4-uursschema, dat zou voor mij haalbaar moeten zijn.
De start om kwart voor elf
Bam! En we zijn vertrokken! Het blijkt een goede keuze te zijn om in de 4-uurs groep te lopen, het tempo is goed vol te houden en je houdt elkaar ook een beetje uit de wind. We lopen lekker samen in de groep, we praten wat, helpen elkaar en voor ik het in de gaten heb, gaan we aan het tweede gedeelte beginnen. Vanaf dat moment begint het steeds harder te waaien en wordt het lopen tegen de wind in wel serieus pittig.
De tweede ronde
De lopers van de halve marathon komen ook het parcours op en dat geeft wat nieuwe energie. Ik merk dat het tempo van de pacegroep wat begint af te nemen en dat ikzelf eigenlijk wat harder kan. Ik besluit om samen met nog 2 lopers uit de pacegroep te gaan bij kilometer 26 ongeveer en zo mijn eigen, iets snellere tempo te gaan lopen.
Het gaat goed, maar geen gekke dingen
Een paar kilometer verder laten ook de 2 andere lopers het tempo wat zakken, maar ik voel me nog steeds goed, geen gekke dingen, dus ik ga door, zelf tegen de wind in beuken lukt ook aardig. Ik begin me een beetje af te vragen wanneer de man met de hamer komt, maar die komt maar niet. Onderweg kom ik andere bekende lopers tegen die een stukje meelopen, dat geeft vertrouwen en energie en begin ik zelfs te denken aan verder versnellen. Ik laat het achterwege, geen gekke dingen doen nu Joost en hou je tempo gewoon lekker vast, focus op het lekker uitlopen, het is nog een eind tenslotte!
Genieten van de laatste kilometers
De kilometers schieten onder mijn voeten door en bij kilometer 35 weet ik het zeker, ik ga dit gewoon lekker uitlopen, nog steeds geen gekke dingen. Ik begin echt te genieten van het laatste gedeelte van mijn eerste Marathon.
De laatste paar kilometers, steeds meer publiek en bekenden die je aanmoedigen, de finish is in zicht! De laatste meters, over de finish in 3.54! Ik zie er blijkbaar nog uit of ik nog een rondje kan gaan. Ik ben enorm blij en tevreden met hoe het allemaal is gegaan!
Het voordeel van trainen in een loopgroep
Ik ben de trainers enorm dankbaar voor hun support tijdens de trainingen en de adviezen die we hebben gekregen. Dick extra bedankt voor jouw betrokkenheid, ook tijdens de wedstrijddag stond je op je verjaardag aan de kant om te aan te moedigen, grote klasse! Ik wil ook de medelopers bedanken van Achilles voor hun support. John en Rob bedankt voor de gezamenlijke trainingen, dat heeft zeker bijgedragen aan deze positieve ervaring! Ik ben enorm trots dat jullie lekker hebben gelopen en dat jullie doelen ook zijn bereikt! En dan natuurlijk het publiek langs de kant, het doet zo enorm goed als je onderweg aanmoedigingen krijgt! Er waren zelfs mensen stukken meegefietst of met auto’s omgereden om op meerdere plaatsen aan te moedigen. Dat heeft me echt enorm goed gedaan, super bedankt daarvoor allemaal! En tot slot natuurlijk het thuisfront enorm bedankt voor de support, zonder jullie was het niet gelukt! Het is heel fijn geweest dat ik de ruimte heb gehad om mezelf goed voor te kunnen bereiden.
Nu lekker nagenieten en wie weet krijgt het nog eens een vervolg! 😊
John van Halteren, marathon in 3.29:56
* Etten-Leur, 29 oktober 2026 – Voor John van Halteren was dit zijn tweede marathon.
De eerste keer dat hij aan een stuk 42.195 hard liep, was 12 oktober 2025 in Eindhoven. Ook voor zijn debuut marathon had hij goed getraind, en in een vlak tempo gelopen gedurende zijn race, desondanks sloeg bij John de man met de hamer die hij na 35 kilometer tegenkwam, ongenadig toe.
Dat resulteerde uiteindelijk in een eindtijd van 3.42:26. Dus zocht en vond John een revanche op zichzelf!
Lees zijn raceverslag van zijn marathon PR-verbetering met dertien en een halve minuut.
Mijn verhaal
Aanvankelijk zou ik één keer een marathon lopen, gewoon om een keer te ervaren. Vorig jaar met een strak schema en een doel van onder de 3.30 uur gaan trainen en in Eindhoven gaan lopen. Maar helaas, na 30 kilometer: de man met de hamer. Doel niet gehaald, dus volgend jaar nog een keer.
Dit jaar: geen schema en eigenlijk ook geen idee waar het vorig jaar precies mis is gegaan, dus puur op gevoel een aantal zaken anders gedaan. Meer volume (dus meer kilometers per week), meer duurlopen boven de 30 km en meer loopjes op marathon tempo.
Verjaardagscadeau voor mijn echtgenote?
En dan, de dag zelf, 25 oktober, de dag waarop tevens mijn vrouw jarig is en ik wederom (enigszins overmoedig) beloof het te gaan halen en haar een ‘onder de 3.30 uur marathon’ cadeau geef.
Maar ook met heel veel twijfel. Windkracht 4-5, geen schema gevolgd, onduidelijk waarom het vorig jaar misging. Waarom zou het nu we lukken?
Met de pacegroep van drie-en-een-half uur mee
Gelukkig was er een pacer voor eindtijd 3.30uur met veel lopers om hem heen. Hierdoor kon ik de eerste ronde best goed uit de wind lopen. Steeds maar weer ruggen zoeken.
De tweede ronde liepen er al minder lopers rondom de pacer, dus kon ik minder uit de wind lopen en werd het steeds zwaarder. Hartslag ging steeds verder omhoog en de gedachte na 30 kilometer was vooral: wanneer komt dat instortmoment?
Maar dat kwam niet, 35 km, 36 km, 37 km. Het kwam niet. En dan komen er positievere gedachten: ‘Nu is het niet ver meer’.
De pacer gaat bijna te snel
De laatste kilometers breken aan. Ik kan de pacer niet meer bijhouden of naar hem toe lopen, maar hij loopt niet ver voor me uit. Ik loop helemaal alleen en weet eigenlijk niet hoe ik mijn benen nog rond krijg, maar volgens mijn horloge loop ik nog redelijk op tempo.
De eindstreep, nét sub 3.30 of nét niet?
En dan de finish. Ik loop in 3.30:22 onder de boog door en denk dat ik het niet gehaald heb, maar al zou dat zo zijn: ‘ik keur het goed!’.
En dan zie ik mijn vrouw met tranen in haar ogen en ze zegt: ‘je hebt het gehaald!’ en laat me de netto tijd zien. 3.29:56!
Gelukt!
Met dank aan: trainers, medelopers, vrienden, familie en op de dag zelf vooral ook: publiek!
Framerunner Menno debuteert op de halve marathon
* Etten-Leur, 29 oktober 2026 – Menno traint al langere tijd bij de lopersgroep B van ARV Achilles. Een 5 en 10 km wedstrijd was niet nieuw voor hem.
Trainings begeleiding
Dus begon het begin 2026 te kriebelen. Zou een halve marathon ook lukken? Dus vroeg hij mij als trainingsmaat en trainer of ik hem hiernaartoe wilde begeleiden en dat ik als het voor hem even tegenzit zou doorpakken. Samen met alle trainingsmaatjes maar in het bijzonder Ilse, Natalina en Julia gingen we de uitdaging aan. En een uitdaging werd het. Elke dinsdag trainen op de baan en op zaterdagochtend op de weg.
Lelieloop en Hoevensepolderloop
Een 10 km wedstrijd bij de Lelieloop en eigenlijk ook de 15 km tijdens de Hoevense polderloop. Dat laatste viel helaas in het water, de haperende lift in het appartementencomplex waar Menno woont gooit helaas vaker onze planning in de war. Zo ook een valpartij waardoor Menno bijna 6 weken niet kon trainen. Maar vanaf begin september ging het soepel. Samen met Ilse, Julia en Natalina bouwden we de afstand op tot 18 km. Op wat zadelpijn na ging het prima.
De halve marathon op de laatste zondag van oktober in Etten-Leur
25 oktober was het zover. We mochten met zijn vijven 2 minuten voor de andere lopers van de halve marathon, samen met 2 andere framerunners starten. We genoten met zijn vijven van de aanmoedigen van het publiek. Wind mee en bergaf gaf Menno vleugels, tegen en op de viaducten ging toch nog verrassend goed. De zadelpijn vanaf de twaalfde kilometer werd manmoedig gedragen, een wiebelend wiel hield het gelukkig tot de finish vol.
Doel gehaald, minuten binnen de twee uur!
Doel was om 5.35 minuut per km te lopen en dat ging, op een veel te snelle eerste kilometer na aardig. Zo goed dat we uiteindelijk nog ruim onder de 2 uur finishten!
Was Menno tevreden? Zeker en trots en … dit smaakt naar meer! Volgend jaar weer.
verslag: Karin de Wild
EXTRA VOORZIENINGEN BIJ ACHILLES OP ZONDAG 25 OKTOBER
* Etten-Leur, 22 oktober 2026 – Tijdens de Van Oers Marathon op zondag 25 oktober stellen we onze accommodatie weer beschikbaar voor lopers, hun supporters en de vrijwilligers die nodig zijn om dit geweldige evenement mogelijk te maken.
- gratis pendel naar en van de start
- gratis erwtensoep met stokbrood, maar ook fruit
Pendeldienst van/naar de start/finish
Met busjes wordt een pendeldienst gereden van het clubhuis naar het inschrijfbureau of de start. En na afloop staan deze busjes weer bij de finish om iedereen naar het clubhuis te brengen.
Er is bij Achilles voldoende parkeerruimte (sportpark De Lage Banken
Concordialaan 206, 4871 ZD, Etten-Leur) en wij zorgen voor je kostbare spullen.
Kleedkamers en douches, kantine en atletiekbaan
Ook dit jaar staan onze voorzieningen zoals kleedkamers en douches ter beschikking van de lopers.
Voor en na je race kan je in- en uitlopen op onze atletiekbaan.
En de kantine is de gehele wedstrijddag geopend. Je gaat opgekikkerd weer naar huis!
Achilles hoogst scorende club in regio West-Brabant Noord
* Etten-Leur, 20 oktober 2026 – De Etten-Leurse atletiekvereniging kreeg in de regio West-Brabant Noord van de Rabobank de meeste stemmen.
In het kader van Rabo ClubSupport ontving de penningmeester (zie foto) een recordbedrag van € 2.855,27.
Omdat trainingsmateriaal prijzig is en hard slijt door het vele gebruik, wordt deze bijdrage dankbaar ingezet waarmee we jaarlijks voor duizenden euro’s vervangend materiaal kunnen aanschaffen.
Dankzij de Rabobank, en uiteraard de leden die op onze club gestemd hebben, heeft Achilles in de afgelopen jaren regelmatig nieuw trainingsmateriaal gekocht. Dit zijn de bedragen die Achilles de laatste zes jaar van deze mooie clubactie mochten ontvangen:
- 2020 € 1.722
- 2021 € 1.230
- 2022 € 2.030
- 2023 € 1.963
- 2024 € 1.883
- 2025 € 2.596
- 2026 € 2.855
Vijf Achilleslopers op podium eindklassement WBLC
* Etten-Leur, 18 oktober 2026 – Afgelopen zondag was de negende en laatste wedstrijd van het Lopers Company BOZ Brabants Rondje ofwel het West Brabant Loopcircuit 2026. De wedstrijd werd georganiseerd door AVR’90 in Rucphen onder de naam de 10 van AVR.
WBLC 2026
Na afloop van de wedstrijd was de prijsuitreiking van het eindklassement van deze loperscompetitie 2026. Om in aanmerking te komen voor het eindklassement moest men minstens aan 6 van de 9 wedstrijden hebben deelgenomen.
In Rucphen stonden best veel Achilleslopers aan de start op de atletiekbaan. De meeste lopers kozen voor de 5 km als voorbereiding op de halve marathon in Etten-Leur van zondag 25 oktober aanstaande.
De 10 van AVR
Voor de 10 km kwamen 4 deelnemers van Achilles aan de start. Toon Heeren die de afgelopen tijd niet veel kon trainen kwam uit op 37:40 min. en dat was goed voor een 2e plaats bij de M55. Peter Gulden liep 43:59 min. en Yvonne Boot liep vlak achter Peter over de eindstreep in 44:02 min. Achillestrimmer Pierre van de Wijngaart liet de klok voor hem stilstaan op 52:22 min.
De 5 van AVR
Op de 5 km stonden 7 Achilleslopers aan de start: de snelste man van Achilles op die afstand was Michiel Koeijvoets in een mooie tijd van 18:56 min. Hans van den Dungen was ook heel tevreden met zijn tijd van 19:09 min. gevolgd door Peter Lazeroms met 19:53 min.
Anthony Hendrikx liep een PR op de 5 km in een mooie tijd van 20:07 min. Zondag gaat hij zijn debuut maken op de halve marathon in E-L. Jan Arnouts tenslotte liep naar een degelijke 20:31 min.
José van der Linden liep naar een clubrecord van Achilles in de leeftijdscategorie V60 in een scherpe tijd van 21:59 min. 55plusser Christ Machielsen liep sinds lange tijd ook weer eens 5 km wedstrijd en klokte 30:19 min.
Prijsuitreiking Circuit
Kort na de wedstrijd volgde prijsuitreiking van het WBLC 2026: bij de sterke groep M55 is Toon Heeren al jarenlang de beste loper. Hij is al 4 jaar achter elkaar de nummer één in de leeftijdsklasse M55, wat een geweldige prestatie is. Peter Lazeroms behaalde een mooie 3e plaats in dezelfde cat. M55.
Bij de M65 eindigde Jan Arnouts voor het 3e jaar op rij op een mooie 2e plaats met op een keurige 3e plaats voor Peter Gulden.
Bij de V55 mocht José van der Linden op de 3e plaats het podium beklimmen achter Petra Bruijs (1e) en Birgit Voorn (2e).
Speaker Wim van de Broek wenste na de prijsuitreiking iedereen nog veel succes op de Marathon Brabant van zondag a.s. in E-L.
Prognoseloop op woensdag 23 december 2026
* Etten-Leur, 17 oktober 2026 – Het jaareinde nadert en dat betekent dat de Prognoseloop er ook weer aankomt. De editie van 2026 is op woensdagavond 23 december. De editie van 2025 was een succes en we hopen op nog meer deelnemers, ook onze framerunners, in 2026.
Nieuw onderdeel, speciaal voor Frame Runners
Daarom is er een nieuw onderdeel toegevoegd. De 1.200 meter! Start en finish zijn op dezelfde plekken als alle andere afstanden, maar deze deelnemers blijven 3 ronden op de baan en gaan dus niet de weg op.
Zoals bij de meesten bekend, kiezen de deelnemers een afstand en geven op hoelang zij denken te doen over die afstand. Het parcours mag met een framerunner, hardlopend, wandelend of kangoo jumpend worden afgelegd.
Klokkijken niet toegestaan
Onderweg mag geen enkel apparaat meegenomen worden waarop de tijd is af te lezen. De klok bij de tribune wordt voor de Prognoseloop ingepakt.
Winnaar is de deelnemer die met de werkelijk tijd de opgegeven tijd het dichtst benaderd heeft. Iedereen heeft evenveel kans om te winnen.
Na afloop is er een samenzijn in het clubgebouw waarbij de deelnemers/leden zorgen voor een snack (zoutjes, koek, oliebollen enz. enz.) en glühwein. Andere dranken niet zijn toegestaan.
Jan Muller’s tweede Spartathlon
Sprundel, 15 oktober 2026 – Inderdaad na het drama vorig jaar toch weer opnieuw naar Griekenland.
De Spartathlon is een mythische wedstrijd van Athene naar Sparta, 246 km, zo’n 3.000 meters omhoog en ook ongeveer 3.000 meter naar beneden, waar je 36 uur de tijd voor hebt. Het hoogtepunt is de Sangaspas; een onverhard pad van 15% à 20 % omhoog en daarna weer omlaag in het donker, totaal ongeveer 7 km. Normaal gesproken is het weer goed met temperaturen tussen de 25 en 30 graden. Nu was de voorspelling regenbuien, alleen wanneer en waar was tot vrijdag voorafgaande aan de race de vraag, met een temperatuur van 23 graden overdag en ’s nachts tussen de 10 en 15 graden.
Ik had het geluk dat ik weer ingeloot was en heb het deze keer niet aan de grote klok gehangen, dus voor velen was mijn tweede deelname echt een verrassing.
De dagen voor de start ben ik lekker zenuwachtig, wat ook vrij normaal is voor zo’n wedstrijd. Waar moet ik mijn kleding leggen en wat waar. Met de voorspelde verwachtingen is dat niet makkelijk, en ik had gerekend op wat beter weer.
Om 07:00 uur starten, met regen
Als we starten om 07:00 regent het flink, gelukkig heb ik mijn windjack op het laatste moment uit de drop bag gehaald voor nu. Het blijft lekker doorregenen tot ongeveer het 80 km-punt, dat is bij het kanaal van Korinthe. Dit is gewoon een supermooi uitzicht over het kanaal, ruim 100 jaar oud! De temperatuur is goed en ik loop eigenlijk iets langzamer als de planning maar ruim op schema, 80 km in 08:15 inclusief bij de posten eten en drinken. Het gaat gewoon lekker en ik kan genieten van alles, ook de saaie stukken en de drukke snelweg in het begin.
Van 80 naar 100 kilometer
Op naar de 100 km waar ik mijn lampje in de drop bag heb, vanaf 19:30 uur begint het al donker te worden en je moet dan goed voorbereid zijn. De 100 km doe ik in 10:20 uur, ongeveer weer terug op schema. Nu gaan we meer de bergen in en op naar halverwege,123 km. Op deze post heb ik mijn eigen lampje en de kleding liggen voor als het kouder zou zijn. Het is nu donker en koud is het niet, dus maak ik de fout om het niet te doen blijkt later. Het wordt donker en daar geniet ik echt van, heerlijk in het donker, lijkt soms wel of je alleen op de wereld bent. Klinkt raar maar is niet uit te leggen.
Op naar halverwege de Spartathlon
Ondertussen reken ik door, halverwege in 13 uur tot de pas in 16,5 uur, 200 km in 24 uur en voor de laatste 40 heb ik dan 11 uur tot de cutoff tijd. De laatste 50 km zijn slopend, op de hoogtegrafiek lijkt het of dit alleen maar naar beneden gaat, de grote lijn gaat naar beneden, maar het is nergens vlak op een soort van snelweg waar het ook erg opletten is. Vanaf 200 km heb je nog een klim van meer dan 5 km met ruim 10% hoogteverschil.
Vanaf 132 km begin ik de koude te voelen
Bij km 132 begint het te regenen en te waaien, ik loop nu echt in de bergen dit is dus koud. Normaal zou ik er om kunnen lachen en gewoon zelfs van dit kunnen genieten. Ik voel mijzelf afkoelen en heb nu dus spijt van de eerdere beslissing. Bij de posten eet en drink ik genoeg, denk ik. Bij km 140 gaat het een km of 3 bergaf en krijg ik het steeds kouder en ook de coördinatie wordt wat minder. Eten en drinken Jan, denk ik, de kachel moet brandstof hebben. Ikzelf ben energie label F en een koukleum! Dus bij de posten weer extra eten en drinken. Nu lopen we omhoog en ik krijg het niet warm. Bij de volgende post kom ik al aan dwalen en denk van dit is niet goed, eten drinken en door, stoppen denk ik niet eens aan. Op naar de Sangaspas nog 10 km ongeveer. Helaas gaat het echt niet lekker, mijn benen lopen hard en in mijn hoofd wil ik dribbelen of wandelen alleen gaat dat niet, mijn hoofd en benen doen alle twee iets anders. Ik besluit dat dit niet verantwoord is om de pas over te gaan en ga zitten bij de post.
Na een korte pauze toch weer verder
Daar zit een Belg die al na 6,5 uur is uitgestapt, ook door de kou en mij ompraat om door te gaan tot het begin van de pas, het was ook niet zo heel moeilijk om mij om te praten. Dus ik weer op pad. Ik weet dat ik bij de volgende post aankwam en wilde gaan zitten, ze vingen me met 2 man op anders lag ik op de grond. Meteen folie erom en telkens kwam er een Griekse mevrouw mijn hoofd op tillen en zij “hallo Jan Every hing oké?” Ondertussen was de dokter er ook bij en bleek dat mijn temperatuur serieus gezakt was naar 35,4 graden. Dus hup in de auto, legde me achterin en gooide nog even een deur tegen mijn hoofd, kachel aan en daar heb ik 2 uur in gelegen toen was ik weer ruim 36 graden. Alleen adviseerde ze mij, onder lichte dwang, om niet verder te gaan de pas over. Achteraf heel begrijpelijk, dus toen ik maar iets van ja zei was ik ook gelijk mijn nummer kwijt!
Bij kilometer 156
Km 156 1.800 meter omhoog en 1.200 meter naar beneden en het ging gewoon super, nog 90 km te gaan en tijd, zat appeltje eitje in mijn hoofd. Was echt alleen maar bezig met de laatste km na de Sangaspas. Een DNF nu voor de tweede keer op deze bijzondere wedstrijd, door een samenloop van omstandigheden, verkeerde moment regen, kleding voor dat moment op een verkeerde plaats, een uurtje achter mij hadden ze geen regen gehad!
Waarom DNF?
Het ging gewoon super, bergop, bergaf alles kon ik blijven hardlopen en dribbelen. Eten en drinken nergens last van. Nog geen overdreven pijntjes of andere ongemakken en dan is het toch nog over!
Helaas is het zo en moet ik er mee leven, het is erg moeilijk te accepteren, er zit nu iets in mijn hoofd die mij iedere dag daaraan herinnert en mij terugstuurt om het af te maken. Ik heb achteraf toch wel flinke naweeën gehad, kou, honger, algehele malaise en vooral veel slaap. Dit heeft toch wel 2 weken geduurd voordat het over was.
Jan: Never Give Up!
Ik moet alles maar eens rustig laten bezinken en kijk wel wat het jaar verder gaat brengen. Ben het eigenlijk nog niet beu dat ultralopen, ondanks dit teleurstellende jaar. Spartathlon 2027 wie weet, ik moet mijzelf opnieuw kwalificeren en bij een niet directe kwalificatie ook nog inloten. Dit is echt iets specials en voelt als zakken voor je rijbewijs, dan zeg je ook “jammer maar ik stop nu”. Ik kan ook als ik 65 ben nog het NL-record proberen te pakken op de Spartathlon. Dit is een idee van de andere Nederlanders die er waren. Afwachten, maar dan heb ik nog 3 jaar! Wordt vervolgd met een groot vraagteken erachter!
